Hans, Nicolle en Anouk

Welkom allemaal

Leuk dat jullie op onze site terecht zijn gekomen. Wij zijn Hans, Nicolle en Anouk. Via deze weblog willen wij jullie op de hoogte houden van onze verhuizing naar Curacao voor 3 jaar en onze tweede adoptieprocedure. Maar ook ons dagelijks leven en diverse vakanties. Curacao

Fuzhou

De Kooy

Ga er lekker voor zitten en lees alles rustig door. Heb je nog vragen laat het maar weten.

Trots...

op ons kleine, grote mannetje. Xin is woensdag en vandaag voor het eerst naar school geweest. en wat vond hij het leuk en wat heeft hij genoten.

Hij had het er al dagen over. Tjin shool, tjin dan broodje eten, drinken, sepelen en klappen. Maar eindelijk mocht hij dan afgelopen woensdag voor het eerst komen. Er stond netjes een stoeltje voor hem klaar met een foto erop die ik al van te voren had verstuurd naar de juf en daar zat hij dan. De kinderen mogen tot half 9 een boekje of spelletje pakken uit de kist die in de kring staat en Anouk heeft samen met hem een spelletje gepakt.

Om half 9 heb ik afscheid genomen en hem verteld dat mama Xin en Anouk weer op komt halen. Ik heb nog een paar minuten door het raam naast de deur staan kijken en daar heeft Xin ook nog een aantal keren naar gekeken en gezwaaid. Uiteindelijk toch maar naar huis gegaan.

Om kwart over 12 kon ik hem weer ophalen en hij had het super gedaan. Hij heeft de hele klas bekeken, al les aangeraakt en uitgeprobeerd. Er was een jongentje die hem bij de hand had genomen en hem wat dingen heeft laten zien. De juf had tegen de kinderen gezegd dat hij nog niet zo goed nederlands spreekt maar dat ze gewoon alles moeten benoemen desnoods aanwijzen. Ze werken namelijk ook veel met gebaren. En dat is goed gegaan.

Er waren een paar meisjes die hem wel heel leuk vonden en waren elke keer over zijn wangen aan het aaien en over zijn hoofd aan het aaien. De juf heeft meteen duidelijk gemaakt dat het niet de bedoeling is dat ze dat de hele tijd bij hem doen. Maar dat ze het wel fijn vinden dat ze hem zo aardig vinden. Ook alle andere kinderen hebben goed geholpen.

Wat zal het voor hem fijn zijn geweest om weer bij zoveel kinderen te zijn. Hij natuurlijk altijd met ongeveer 20 kinderen geleefd de afgelopen 3,jaar en 9 maanden.

Vandaag mocht hij dus weer. netjes deed hij zijn appel en drinken in een bak en zijn tasje in de kast. Vandaag hadden we een opklapkrukje meegenomen omdat hij niet zelf op de wc kan komen. De juf heeft nog een krukje bij de kraan gezet en nu is hij de helemaal niet meer afhankelijk van de andere kinderen maar kan hij lekker zijn eigen gang gaan.

Maar wat een doorzettingsvermogen heeft zo'n klein kereltje. Sinds 1 januari is hij ook s'nachts zindelijk en hij was zo trots op zichzelf. hij kon nu eindelijk in een olleboek, zoals hij dat noemt slapen, net als Anouk. Je had hem moeten zien toen wij het hem vertelde dat hij geen luier meer om hoefde. Prachtig. Het is zo mooi om te zien dat hij in zoveel dingen Anouk meeneemt. Anouk niet luier, Anouk groot meisje, Tjin grote jolle ( jongen). Anouk sjool, Tjin sjool. Mama Anouk en Tjin opehalen, annemaal ( allemaal)

Xin is nu bijna 4 maanden bij ons maar wat heeft hij een ontzettende spurt je in alles gemaakt, Zijn eerste paar schoenen zijn al te klein, zijn tshirts worden te kort en zijn haren zijn al weer lekker op lengte en hij kletst je de oren van je kop. Het gaat de hele dag door. het is zo'n blij mannetje van 91 cm. Volgende week wordt hij weer gemeten en hopenlijk zit er weer een centimeter bij.

Vandaag hebben we dan eindelijk een fietsje gevonden waar hij op kan zitten en met zijn voeten bij de trappers kan komen. Nu nog leren dat je met die benen rond moet trappen en goed sturen want dat is nog een probleem.

Trots dus op mijn twee moppies.

Categorie: Dagelijks leven

nicollehijman | 13-01-2012 | 21:33 | Link | Reacties (2)

2011 - 2012

Wat is het jaar voorbij gevlogen. Zo sta je op Curacao met je glas in je hand nieuwjaar te vieren. Je knippert met je ogen en je staat een jaar later in Nederland met je glas in je hand en 20 graden kouder het nieuwe jaar in te luiden.

Het is een raar jaar geweest. Een half jaar nog op Curacao wonen, dan verhuizen naar Nederland, 6 weken later naar China en weer een week later heb je er een zoon bij.

Ik hoop dat 2012 een prachtig jaar gaat worden maar ook een gezond jaar met veel plezier.

Categorie: Dagelijks leven

nicollehijman | 31-12-2011 | 20:36 | Link | Reacties (3)

7 december 2011

Inmiddels is Sinterklaas weer huiswaarts en hier de rust weergekeerd. Sinds maandag weet Anouk dat Sinterklaas echt niet meer bestaat en dat papa en mama alle cadeautjes kopen en alles in de schoen stoppen. Ze vond het wel best volgens mij. Nu aan haar de taak om het geheim te bewaren tot Xin groot is.

We hebben een leuke sinterklaas gehad. Met veel cadeautjes en lol. Anouk is blij met haar spulletjes en Xin snapte er volgens ons niet veel van. Hij was helemaal door het dolle heen met al die cadeautjes. Hij had de een nog niet uitgepakt of wilde alweer aan een andere beginnen. Maar uiteindelijk waren ze blij en moe naar bed gegaan.

Mowgli helpt ook mee.

Inmiddels alweer 5 maanden in Nederland en wennen kunnen we maar met moeite. Zeker nu het weer niet echt mee wil spelen. Windkracht 8, regen, hagel en onweer. Niet echt prettig weer om eens lekker te gaan spelen of fietsen buiten.

Met Xin gaat het goed. We zijn wat strenger geworden met de hechting. Hij vond andere mensen nog te leuk. Hij is in 2 maanden tijd 2,5 cm gegroeid en weegt inmiddels bijna 15 kg. Het gaat dus goed.

Wel moeten we hem nog steeds remmen met eten want als we hem zijn gang laten gaan eet hij alles op wat op tafel staat.

Anouk gaat ook lekker. Ze gaat vanaf januari ook naar jazz dance en daar heeft ze zin in. Op school gaat het goed. De juf was zeer te spreken over Anouk en erg blij met haar. Ik moet ook zeggen dat ze met plezier naar school gaat en weer thuiskomt. Ze heeft veel vriendinnen en is dus ook regelmatig aan het spelen. Jammer dat er bij ons in de buurt zo weinig meisjes wonen van haar leeftijd. Eigenlijk maar 1 tje. En daar speelt ze in het weekend nog wel eens mee.

Inmiddels is Xin ingeschreven op school en vanaf januari gaat hij wennen. Eerst met de woensdag en de vrijdag en daarna verder uitbreiden. Ben heel benieuwd maar ik het het idee dat hij het heel erg leuk gaat vinden. Hij vraagt s'ochtends al vaak of hij ook een broodje gaat eten op school. Laatst wilde hij zijn jas al uittrekken en ophangen om naar zijn klasje te gaan. Helemaal teleurgesteld dat het nog niet zover was.

Slapen, eten, spelen en blij zijn hoort bij Xin. Maar ook koppig en als hij zijn zin niet krijgt huilen. Maar verder doet ons kereltje het heel erg goed.

Categorie: Dagelijks leven

nicollehijman | 07-12-2011 | 12:19 | Link | Reacties (1)

nieuwe ronde nieuwe kansen

Alweer veel te lang geleden heb ik hier iets op geschreven. Maar nu is het dan eindelijk eens tijd voor een blogje. Weinig tijd, drukte, China, verhuizing, huis opknappen zijn een paar voorbeeldjes waardoor het er niet van gekomen is om iets te schrijven.

Inmiddels zijn we alweer 4 maanden terug van Curacao. Onvoorstelbaar wat gaat de tijd hard. Ging de tijd op Curacao hard nou hier gaat hij nog harder lijkt het wel. Waar zijn die 4 maanden gebleven.

In vogelvlucht ga ik de afgelopen 4 maanden even beschrijven. Zal het niet te lang maken.

5 juli terug gekomen uit Curacao en daarna zijn we in een rollercoaster terecht gekomen. Huis opknappen maar ook de adoptiereis naar China voorbereiden. We hadden hier wel 6 hele weken voor. Nieuwe vloer en vloerverwarming laten leggen, muren laten spuiten, schilderen binnen en buiten, tuin helemaal aanpakken. Maar ook de container uitpakken en alles een plekje geven.

Na 6 weken zijn we op het vliegtuig gestapt om naar China te gaan. 31 augustus vertrokken we om vervolgens 3 weken later weer terug te komen met een zoon. We hebben een geweldige reis gehad en ontzettend genoten.

Na thuiskomst is Anouk meteen weer naar school gegaan. Mocht ook wel want ze had bijna 12 weken vakantie gehad. Omdat ze op Curacao al vroeg vakantie hadden kwamen we op 12 weken uit.

Inmiddels heeft Anouk haar draai gevonden op school. Anouk is niet zo heel moeilijk dus die past zich snel aan. Ze heeft nog steeds moeite met het gemis van Curacao. Dat eiland en het hele leven daar heeft veel indruk op haar gemaakt en ze zou heel graag weer terug willen. Ze heeft het er na 4 maanden nog bijna dagelijks over.

Verder is ze weer gaan dansen en wel klassiek ballet. Ze vind het leuk en doet het heel goed.

Hans is inmiddels alweer een aantal weken aan de slag in Vlissingen. Hij gaat op zondagavond naar Vlissingen en komt dan donderdagavond weer thuis. Zijn baan vind hij helemaal geweldig en hij gaat er helemaal in op.

Ik vermaak me ook goed. Ben druk in de weer met Xin, Mowgli en alles draaiende te houden als Hans door de weeks in Vlissingen zit. Heb nog geen tijd gehad om een hobby op te pakken maar dat komt wel in de komende maanden.

Ook heb ik nog geen tijd gehad om er eens lekker op uit te gaan om foto's te maken. Maar ja zeg eerlijk de kleuren op Curacao zijn toch een stuk mooier dan hier vind ik.

Xin, de kleinste telg van de familie Hijman gaat lekker zijn gangetje. Hij is een ontze wat ontzettend vrolijk mannetje wat lekker in zijn velletje zit. Begint goed te praten en kletst de oren van je kop. Xin kan heerlijk bij je komen zitten om te knuffelen. Is gek op eten en spelen en zijn zus Anouk. Hij gaat helemaal in haar op. Doet haar in alles na.

Mowgli kan helaas niet voorzichzelf spreken, maar ik kan je vertellen dat hij het hier koud heeft. Hij zoekt overal in huis de zon op en ligt hele dagen te slapen. Mist zijn vriendinnetje Emy van Curacao.

Zo dit was een heel verhaal. 4 maanden kort samengevat. Ik zal snel wat foto's bijvoegen.

Categorie: Dagelijks leven

nicollehijman | 02-11-2011 | 21:30 | Link | Reacties (4)